La Vita e Trella!...

Στο πρωινό πρόγραμμα του WBAM FM, ραδιοφωνικό σταθμό του Σικάγου, περιλαμβάνεται ένα ραδιοφωνικό παιχνίδι με πολύ υψηλό δείκτη ακροαματικότητος. Το παιχνίδι ονομάζεται "Mate Match", οι δε όροι του είναι οι εξής: ο παρουσιαστής τηλεφωνεί κάποιον στην τύχη και τον ρωτάει αν έχει μόνιμο δεσμό. Αν ο τελευταίος απαντήσει θετικά, τότε καλείται να απαντήσει σε τρεις ερωτήσεις κατά κανόνα πολύ προσωπικές. Αφού απαντήσει, καλείται να αποκαλύψει στον παρουσιαστή το όνομα και το τηλέφωνο του συντρόφου του. Στη συνέχεια ο παρουσιαστής καλεί τον σύντροφο και του υποβάλει τις ίδιες ερωτήσεις. Αν οι απαντήσεις συμπέσουν, το ζεύγος κερδίζει ένα πλουσιοπάροχο βραβείο, κατά κανόνα ταξίδι. Πριν κάμποσο καιρό, το Σικάγο έζησε ένα από τα πιο διασκεδαστικά πρωινά της ιστορίας του. Ιδού τι συνέβη:

ΠΑΡ: "Goodmorning πέρα για πάρα, είμαι ο Edgar του WBAM, έχετε ακούσει ποτέ να μιλάνε για το "Mate-Match";
Παίκτης (γελώντας): "Oh, yes", ξέρω, ξέρω.
ΠΑΡ: Perfectly! Ξέρεις, λοιπόν, ότι είμαστε έτοιμοι να σου χαρίζουμε ένα ταξίδι στο Orlando της Florida, αν κερδίσεις. Πώς ονομάζεσαι; Μόνο το βαπτιστικό σου όνομα παρακαλώ.
Παίκτης: Jim
ΠΑΡ: "Jim, είσαι παντρεμένος ή κάτι τέτοιο;
Jim: "Ναι."
ΠΑΡ: "Ναι"; Τι θα πει "ναι", είσαι παντρεμένος ή έχεις άλλου είδους δεσμό;
Jim: Ναι, είμαι παντρεμένος.
ΠΑΡ: Ευχαριστώ. Τώρα πες μου το όνομα της γυναίκας σου. Μόνο το βαφτιστικό σε παρακαλώ.
Jim: Σάρα
ΠΑΡ: Για πες μου Jim, η Σάρα τώρα βρίσκεται στη δουλειά της;
Jim: Θα με σκοτώσει, δεν τη γλυτώνω!
ΠΑΡ: Έπαναλαμβάνω την ερώτηση "η Σάρα τώρα βρίσκεται στη δουλειά της";
Jim (γελώντας): Ναι είναι στη δουλειά της.
ΠΑΡ: "Okay, άκου την πρώτη ερώτηση Jim "Πότε κάνατε σεξ για τελευταία φορά;"
Jim: Θα με σκοτώσει, δεν τη γλυτώνω!
ΠΑΡ: Μείνε μαζί μας Jim, απάντησε στην ερώτηση.
Jim: Το πρωί γύρω στις 8
ΠΑΡ: Είσαι παίδαρος Jim!
Jim (γελώντας κολακευμένος): Ε, όσο να'ναι...
ΠΑΡ: Δεύτερη ερώτηση. Πρέπει να είσαι ειλικρινής Jim, "πόσο διήρκησε;"
Jim: Περίπου 10 λεπτά.
ΠΑΡ: Wow! Θες πραγματικά να το κερδίσεις το ταξίδι Jim! Κανείς δεν θα έλεγε τόσο λίγο αν δεν ήταν να κερδίσει ένα ταξίδι.
Jim: Ναι, θα ήθελα πολύ να κερδίσω το ταξίδι.
ΠΑΡ: Well, τελευταία ερώτηση τώρα. Πού κάνατε σεξ ανάμεσα στις 8 και στις 8.10;
Jim (γελώντας με ικανοποίηση): Εμείς, χμ εγώ, δηλαδή...
ΠΑΡ: Αυτό με αφήνει να υποθέσω κάτι πολύ ωραίο Jim. Πού συνέβη;
Jim: Μπα τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά να έχει έλθει η μητέρα της και θα κάτσει κανα δυο βδομάδες
ΠΑΡ: Uh huh...
Jim: ...και καθώς η πεθερά μου έκανε ντουζ το πρωί...
ΠΑΡ: Συνέχισε Jim...
Jim: Στο τραπέζι της κουζίνας!
ΠΑΡ: Και δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο; Αυτό είναι το πιο περιπετειώδες και πιο ερεθιστικό από τις 100 τελευταίες φορές που έκανα σεξ. Οkay, αγαπητοί μου ακροατές, τώρα θα βάλουμε την κλήση του Jim σε αναμονή, ο Jim θα μου δώσει το τηλέφωνο της Σάρας στη δουλειά και θα την πάρουμε τηλέφωνο. Ένα διαφημιστικό διάλειμμα και σε λίγο θα είμαστε και πάλι μαζί."

Ακολουθούν 3 λεπτά διαφημιστικών μηνυμάτων.

ΠΑΡ: Οkay people, τώρα θα καλέσω τη Σάρα, τι λέτε; (Ακούγεται να παίρνει τηλέφωνο και μετά ο κτύπος του τηλεφώνου). Μια φωνή απαντάει και λέει "goodmorning, Quinkos here".
ΠΑΡ: Goodmorning, θα μπορούσα να μιλήσω με τη Σάρα;
Φωνή: It's me!
ΠΑΡ: Hello Σάρα, είμαι ο Edgar του WBAM. Είμαστε στον αέρα και τις τελευταίες δυο ώρες είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Jim.
Σάρα (γελώντας): Δυο ώρες?
ΠΑΡ: Ε, για λίγο. Τώρα ο Jim είναι μαζί μας στη γραμμή. Ξέρει ότι δεν θα κάνεις λάθος ούτε μια ερώτηση, αλλιώς θα χάσετε το ταξίδι. Γνωρίζεις τους κανόνες του "Mate match";
Σάρα: Όχι...
ΠΑΡ: Well!
Jim (γελώντας): Σάρα...
Σάρα (γελώντας): Jim, τι είδους πλάκα είναι αυτή που μου οργανώσατε;
Jim (γελώντας): Πρέπει να απαντήσεις με ειλικρίνεια αγάπη μου. Πρέπει να είσαι απολύτως ειλικρινής!
ΠΑΡ: "Ναι αυτή είναι η ουσία του παιχνιδιού. Θα σου κάνω τρεις ερωτήσεις. Αν οι απαντήσεις συμπέσουν με αυτές που έδωσε ο Jim, θα κερδίσετε ένα αξέχαστο ταξίδι στο Orlando της Florida για πέντε μέρες με όλα τα έξοδα δικά μας. Αρχίζουμε, λοιπόν! Πότε κάνατε σεξ για τελευταία φορά;
Σάρα: Oh my God, Jim....uh σήμερα το πρωί, πριν φύγει ο Jim για το γραφείο."
ΠΑΡ: Τι ώρα ακριβώς;
Σάρα: Γύρω στις 8.
ΠΑΡ: Πάρα πολύ καλά. Δεύτερη ερώτηση: Πόσο διήρκησε;
Σάρα: 12, 15 λεπτά ίσως.
ΠΑΡ: Χμμμμμμμ, η απάντηση είναι περίπου ίδια με αυτή του Jim. Είμαι σίγουρος ότι η Σάρα δεν θέλει να χαλάσει το image του ανδρισμού του άνδρα της. Σάρα, αυτή τη στιγμή είσαι μόλις μια ερώτηση πριν από το ταξίδι στη Florida. Είσαι έτοιμη;
Σάρα (γελώντας): Ναι.
ΠΑΡ: Τελευταία ερώτηση για να κερδίσετε το ταξίδι. Πού το κάνατε;
Σάρα: OH MΥ GOD JIM!! Δε φαντάζομαι να απάντησες και σ\'αυτή την ερώτηση;
Jim: Μη φοβάσαι αγάπη μου, απάντησε κι όλα θα τελειώσουν καλά.
ΠΑΡ: Τι σε ανησυχεί Σάρα; Απάντησε στην τελευταία μου ερώτηση.
Σάρα: "Να, είναι ότι η μάννα μου ήλθε να περάσει μερικές εβδομάδες μαζί μας.
ΠΑΡ: Σας είδε;
Σάρα: "JIM?!"
Jim: Όχι, όχι εγώ...
ΠΑΡ: Ηρέμησε Σάρα. Ήθελα μόνο να δω την αντίδραση σου. Λοιπόν, ποια είναι η απάντησή σου;
Σάρα: Ω Κύριε. Δε μπορώ να πιστέψω ότι το είπες!!!!
Jim: Έλα αγάπη μου, το έκανα για το ταξίδι.
ΠΑΡ: Εμπρός Σάρα, δεν έχουμε όλη τη μέρα στη διάθεσή μας. Πού το κάνατε;
Σάρα (μια μικρή παύση, ένας αναστεναγμός): Στον κώλο.

Μετά από μια μεγάλη παύση...
ΠΑΡ: Ένα διαφημιστικό διάλειμμα και σε λίγο θα είμαστε και πάλι μαζί...

Υ.Γ Το ζεύγος δεν πήγε τελικά στη Φλώριδα, διασκέδασε όμως πάνω από ένα εκατομμύριο ακροατές!

O Μελισανίδης με μια παρέα έφευγε από τα Αστέρια στην Γλυφάδα, 4:00 το πρωί για να πάει σπίτι του. Mε το που μπαίνουν στη παραλιακή τους σταματάει η αστυνομία για αλκοτέστ......

Πάει λοιπόν ο αστυφύλακας στον Μελισανίδη και του λεει να φυσήξει στο ακροφύσιο... τσαντίζεται ο Μελισανίδης, τον αγριοκοιτάζει, "Mα καλά ξέρετε ποιος είμαι;" του λεει....

Ιδέα ο αστυφύλακας...

Τα παίρνει στο κρανίο ο Μελισανίδης βγαίνει από το αμάξι, παίρνει 5 βήματα φόρα , τρέχει βουτιά στον αέρα, μπαμ.... προσγειώνεται τριπλή ανάποδη τούμπα, διπλή μπροστινή, τινάζεται εναέρια, σπαγκατ, χαμός.....

"Tώρα με θυμάσαι;" του λεει....
Τίποτα, χαμπάρι ο αστυφύλακας....

Τσαντίζεται περισσότερο ο Μελισανίδης, 10 βήματα φόρα, τρέχει, ρόδα, μια δύο τρεις κολοτούμπες στον αέρα, μπαμ προσγείωση, τρεις ανάποδες τούμπες, διπλό σπαγκατ, κατακόρυφες, κόλαση....

Μπαμ τέλεια προσγείωση μισό μέτρο από τον αστυφύλακα....

Εν τω μεταξύ οι μπάτσοι είχαν σταματήσει και άλλα αμάξια. Τρία αμάξια πιο πίσω ήταν δυο τύποι ψιλομεθυσμένοι και παρακολουθούσαν, οπότε γυρίζει ο ένας στον άλλο....

- Μαλάκα το έχουν δυσκολέψει πολύ το αλκοτέστ δεν το περνάμε με τίποτα...........

«Αγαπητά μου παιδιά, το παιχνίδι έφτασε στο τέλος του…»

Η οχλαγωγία δεν σταματούσε αμέσως μετά την επισήμανση ότι ήρθε η ώρα να τα μαζεύουμε και να φεύγουμε για να ζαλίσουμε τα αφτιά των «δικών» μας, αλλά το σίγουρο ήταν ότι όταν μια μαμά ήθελε να μαζέψει το χάος που 20 μπόμπιρες σκόρπισαν στον οίκο της για τα Χαρούμενα Γενέθλια του μικρού της «τέρατος», δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος για να τραβήξεις την προσοχή του αμολημένου όχλου.

Κάπως έτσι ήρθε και η ώρα μου χθες το βράδυ να βροντοφωνάξω το ίδιο σλόγκαν, που χρόνια τώρα το έχω στο βάθος του μυαλού μου όταν κάτι φτάνει στο τέλος του…

Τελείωσα Παίδες!

Όχι καμιά σοβαρή επιστημονική μελέτη αναζήτησης της σχέσης μεταξύ του ιδεατού και του ρεαλιστικού γίγνεσθαι, απλώς κατάφερα να αποτελειώσω (ελπίζω όχι με την ακριβή έννοια του όρου), άλλο ένα εξάμηνο συνοπτικής αλλά μεθοδευμένης αποκομιδής γνώσεων και εμπειριών… και τώρα επιστροφή στην πραγματικότητα για ένα σύντομο χρονικό διάστημα προκειμένου να ανασυγκροτήσω τις μπαταρίες μου και να αναπολήσω τους τελευταίους μήνες σε αυτή την «χώρα της ευκαιρίας»!

Το καλό του να δηλώνεις φοιτητής στις μέρες μας, ιδιαίτερα σε αλλοδαπό έδαφος, είναι ότι συγγενείς, φίλοι και γνωστοί, σε αντιμετωπίζουν ως είδος υπό προστασία…

«Να περνάς καλά!»
«Να κοιμάσαι!»
«Να μην κουράζεσαι!»
«Να παίρνεις καμιά βιταμίνη!»
«Όχι όλο καφέδες και τσιγάρα, βάλε και τίποτα στο στόμα σου!»
κ.τ.λ., κ.τ.λ., κ.τ.λ…

Μην με παρεξηγήσετε, δεν είμαι από τους ανθρώπους που μου χαρίζουν γάιδαρο και τον κοιτάζω στο στόμα για τυχόν σφραγίσματα… Αντιθέτως, αποδέχομαι και προσδοκώ το πλούσιο και ειλικρινές ενδιαφέρον όσων στάθηκα τυχερή να γνωρίσω και να με συμπαθήσουν (…έως και αγαπήσουν).

Αυτό που μου κάνει εντύπωση και θέλω να επισημάνω με αυτή μου την ανασκόπηση, είναι ότι σε αντίστοιχες περιόδους πίεσης (για την ακρίβεια υπό το καθεστώς περισσότερης πίεσης και έντονου στρες), οι ίδιοι άνθρωποι δεν εκδήλωναν με την ίδια τουλάχιστον θέρμη την συμπαράστασή τους προς το «δράμα» που βίωνα με την εργασιακή μου δράση και καθώς το φιλοσόφησα το θέμα, κατέληξα ότι το συγκεκριμένο γεγονός οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους:

1ος Λόγος
Δεν αφιέρωνα χρόνο η ίδια για να τους ακούσω! Καθώς τις ελάχιστες φορές που το δοκίμασα το άθλημα, απέτυχα παταγωδώς. Τις συμβουλές τις λάμβανα ως παρατηρήσεις, ως επιπλέον πίεση προκειμένου να γίνω μια καλύτερη έκδοση του ό,τι υποτίθεται πως ήμουν…

2ος Λόγος
Ήμουν εκεί και ήμουν διαθέσιμη έστω και κατά παραγγελία! Τι εννοώ; Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι…

Το γεγονός ότι ζεις στην ίδια πόλη με έναν άνθρωπο σου δίνει την αίσθηση (ψευδαίσθηση για την ακρίβεια) ότι μπορείς να «πεταχτείς» για να τον/την δεις, μπορείς να κρατήσεις την επαφή μέσω του τηλεφώνου, κινητού, mail, ταχυδρομικού περιστεριού και σημάτων καπνού! Οπότε ό,τι δεν ζήσεις απόψε, ό,τι δεν έζησες χθες, θα το ζήσεις αύριο. Δεν χάθηκε και ο κόσμος βρε αδερφέ!

Όταν όμως η απόσταση μετριέται σε εκατοντάδες χιλιάδες των χιλιομέτρων, συνειδητοποιείς την αξία της τηλεφωνικής επικοινωνίας, αναζητάς το καταφύγιο του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αλλά δεν καλύπτεσαι… κάτι σου λείπει… και τι είναι αυτό; Όχι δεν είναι το τούλιπ, εδώ δεν κάνουμε διαφήμιση σε αλλαντικά και άλλα τυποποιημένα προϊόντα ευρείας κατανάλωσης... Σου λείπει βασικά η αίσθηση (και τώρα κατανοείς την έννοια της ψευδαίσθησης) ότι ο άλλος/άλλη που επικοινωνείς δεν είναι στο εγγύς περιβάλλον σου. Ξέφυγε από τον κύκλο των εν δυνάμει επιλογών σου για την πρωινή, απογευματινή, βραδινή σου έξοδο. Πήρε καράβι, τρένο, αεροπλάνο, μαγικό χαλί και βρίσκεται εκεί που εσύ πλέον δεν φτάνεις. Αγγίζεις ίσως, τουλάχιστον σε συναισθηματικό επίπεδο εάν είσαι τυχερός, αλλά δεν φτάνεις…

Οπότε τι κάνεις; Στην προσπάθειά σου να φτάσεις, λύνεις την γλώσσα σου, πιάνεται το χέρι σου στο πληκτρολόγιο και απομένεις να ελπίζεις ότι τώρα πλέον οι παραινέσεις σου, οι εξομολογήσεις σου, οι χαρές σου και οι λύπες σου φτάνουν στον αποδέκτη του μηνύματός σου και εισακούονται ευπρόσδεκτα.

Ναι λοιπόν εισακούονται! Και αυτήν την φορά ως γλυκές παραινέσεις και όχι ως πιεστικές υπενθυμίσεις… Να και κάτι που μεγαλώνει από την απόσταση και μερικές φορές ξαναδημιουργείται! Τι είναι; Κατά την γνώμη μου η ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ φίλων!

Τάδε έφη:

Μια μικρή επικοινωνιολόγος

(…με τσουλούφι!)

ΥΣ: Θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου, όσους σε αυτό το «ταξίδι» με συντρόφευαν πίνοντας τον καφέ τους ή/και καπνίζοντας το τσιγάρο τους μαζί μου σε άλλες πόλεις, ώρες, και στιγμές… Με γέμισαν ελπίδα ότι οι φιλίες μπορούν να αντέξουν την απόσταση, αρκεί να μην είναι της καρδιάς και του μυαλού…

Καλή μας συνέχεια!

.

ARE YOU STRESSED?
ME TOO...

- Τι διαφορά έχει ο εραστής από τον σύζυγο;