April 21, 2005

Έχεις χρόνο; Σε χρειάζομαι...



Πώς και από εδώ;

Καιρό έχουμε να τα πούμε και εσύ αντί να πατήσεις τον αριθμό του τηλεφώνου μου μπαίνεις στο blog για να μάθεις τί κάνει η φίλη σου. Ντροπή σου! Δεν έχεις περιέργεια να ακούσεις την φωνή μου; Δεν έχεις διάθεση να μιλήσεις μαζί μου; Τι να πω... Την αλήθεια; Σε καταλαβαίνω...

Προχθές μέσα στον πανικό των υποχρεώσεων αναρωτήθηκα εάν θα έπρεπε να "βρω" λίγο χρόνο να καλέσω τους φίλους, να μάθω τί κάνεις και πώς τα περνάς. Αλλά ο χρόνος με στρίμωξε και πάλι στην γωνία και δεν το πήρα χαμπάρι πως, αλλά άφησα την στιγμή να περάσει και μετά ήταν πλέον αργά. Στην κυριολεξία...

Αργά την νύχτα για σένα και δεν έχεις κάνει νυχτοφύλακας ακόμα, οπότε δεν έχω αφορμή να σε πάρω τηλέφωνο μέσα στα άγρια χαράματα, να σε ξυπνήσω, και να περιμένω να χαρείς που σε πήρα να μάθω τί κάνεις... Ίσως δεν αναγνωρίσεις την φωνή. Ίσως να μην καταλάβεις ότι είναι η τρελή και να ανησυχήσεις που χτυπάει το ρημάδι και καταστρέφει την ηρεμία σου... Ίσως δεν θέλεις να σε αναστατώσει τίποτα τώρα που βρήκες μια πλευρά του κρεβατιού να βολευτείς... Οι δικαιολογίες άπειρες. Η αλήθεια μία. Δεν σε πήρα γιατί δεν ήξερα τί να σου πω. Για την ακρίβεια, πώς να στο πώ...

Άρα τώρα αναρωτιέσαι γιατί δεν έχεις ακόμα ακούσει από μένα; Τώρα που ο ήλιος ξεπρόβαλε εδώ, ενώ η μέρα κοντεύει να τελειώσει σε εκείνη την πλευρά του πλανήτη που βρίσκεσαι εσύ; Μην κάνεις ανόητες σκέψεις. Δεν έχεις ακούσει την φωνή μου, αλλά διαβάζεις την κραυγή μου... σωστά; Το ξέρεις ότι σε χρειάζομαι... Πάντα και παντού... Μέσα στο μυαλό μου δεν έχεις κάνει ακόμα τον κύκλο σου... Φαντάζομαι νέες περιπέτειες και οι παραλίες που έβαψες με το χρώμα σου δεν έχουν εξαντληθεί... Ακόμα... Εάν με "ακούς" σε παρακαλώ πάρε με Εσύ! Θα ήθελα να συνεχίσω να ζω στο παρόν με την παρέα σου... Εάν με διαβάζεις, σε ρωτάω...

Έχεις χρόνο; Μην σκεφτείς την ώρα, την μέρα, την διαδικασία... 'Αρτεμις σε χρειάζομαι...

Υ.Σ.: Κάποιες στιγμές θέλεις να πεις κάτι στο πρόσωπο που σε κοιτάζει στον καθρέπτη και δεν ξέρεις πώς να το βγάλεις από μέσα σου. Αισιόδοξο είναι το μήνυμα... Μην νομίζεις το αντίθετο... Απλώς δεν έχει ειρμό και συνοχή... Με ξέρεις... Απρόβλεπτη και ανήσυχη... 'Οπως Πάντα Αληθινή...

Comments:
Δεν υπαρχει στιγμη, μερα, ωρα, σημειο της γης και του ουρανου που δε θα εχω χρονο γι αυτους που αγαπω
 
Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?