April 07, 2005
Αναζητώντας τους στόχους...
.Γειάς σας και πάλι...
Κρατώντας τα τόξα μου αναρωτήθηκα χθες τη νύχτα για τους στόχους μου. Τους στόχους που θέτουμε σε μια προσπάθεια να φανούμε αντάξιοι των "δικών" μας επιθυμιών.
Αναρωτήθηκα λοιπόν για τις επιθυμίες μου... Για τους στόχους που υποτίθεται ότι θέτω η ίδια σε μια προσπάθεια να βρω την ουσία της διαδρομής μου... Δεν είμαι "ψαγμένη" ούτε θεωρητικά ούτε πρακτικά, αλλά απλά προβληματίζομαι στην πορεία ενώ λατρεύω το ταξίδι...
Η Ιθάκη για τον καθένα μας έχει διαφορετική σημασία ως γνωστόν... Ίσως, λέω ίσως... να μετράει εκτός από την Διαδρομή και η Αφετηρία... Ίσως μόνο η πορεία να είναι το νόημα... Δεν έχω απαντήσεις, αυτό είναι σίγουρο. Μόνο ερωτήματα...
Στην προσπάθεια μου να βρώ τις πιο ενδιαφέρουσες απαντήσεις πρέπει αρχικά να θέσω τα σωστά ερωτήματα. Όπως σε κάθε έρευνα, έτσι και σε αυτή είμαι εγκλωβισμένη να αναζητήσω την κάθαρση μέσα από γνωστές μεθόδους... Ερωτήσεις που θα κυκλώσουν την υπόθεση, που θα οριοθετήσουν την αναζήτηση, που θα περιλαμβάνουν τις πιθανές απαντήσεις... Ή τουλάχιστον που θα σκιαγραφούν κάποια μονοπάτια, ικανά να οδηγήσουν τις σκέψεις μου πιο οργανωμένα...
Θα σας ενημερώσω... Προς το παρόν αναζητώ την πρώτη ερώτηση...
Κάτι μου λέει ότι και αυτή η αναζήτηση, θα ξεκινήσει με μια ιστορία...
Είδωμεν...
Μουτσ!
Comments:
<< Home
Στη ζωή έρχεται κάποια στιγμή, που πρέπει να πεις ή το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ. Μόνο που είναι δύσκολο να ξέρεις ότι έφτασε, όταν φτάσει. Ούτε να την περιμένεις μπορείς και να είσαι προετοιμασμένος, σαν τα παιδάκια στην Πάρο, που ετοιμάζουν μια ευχή και περιμένουν το τυχερό αστέρι να τους την κάνει πραγματικότητα!
Δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ! Το μαθαίνεις μετά! Γι'αυτό λοιπόν όλοι απολαμβάνουμε την πορεία, τη ζωή! Προβληματιζόμαστε!
Ναι!
Αλλά και το μεγάλο ΝΑΙ και το μεγάλο ΟΧΙ, το έχουμε στην άκρη των χειλιών μας! Γιατί να περιμένουμε μια ζωή την απάντηση;
Τα παιδάκια στην Πάρο, έγιναν άντρες και γυνάικες, έκαναν δικά τους παιδιά και το αστέρι δεν το πρόλαβαν ακόμη, ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν...
Δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ! Το μαθαίνεις μετά! Γι'αυτό λοιπόν όλοι απολαμβάνουμε την πορεία, τη ζωή! Προβληματιζόμαστε!
Ναι!
Αλλά και το μεγάλο ΝΑΙ και το μεγάλο ΟΧΙ, το έχουμε στην άκρη των χειλιών μας! Γιατί να περιμένουμε μια ζωή την απάντηση;
Τα παιδάκια στην Πάρο, έγιναν άντρες και γυνάικες, έκαναν δικά τους παιδιά και το αστέρι δεν το πρόλαβαν ακόμη, ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν...
# posted by 
: 7/4/05 6:59 PM
: 7/4/05 6:59 PM
Τα παιδακια στην Παρο, Η Ιθακη, Οι ερωτησεις, οι απαντησεις... Πονοκεφαλος, αξιζει ?
Η ζωη ειναι μικρη... Θα κρατησω το αγχος και το στρες για το 10ωρο στο γραφειο ισως και για καμια ωρα μετα - την απαραιτητη αναρωση- τις υπολοιπες ωρες της μικρης αυτης ζωης θα τηε περασω με λιγους καλους φιλους και... οτι εχω κρατησει για μενα.
Λέτε να το πετύχω ? Αφηστε τα αστερια και τις ερωτησεις, οσο για τον Καβαφη, θελει παρεα και κρασι... γι αυτο σας λεω, φιλους και θετικη ενεργεια ειναι οι απαντησεις τωρα για της ερωτησεις ε τα παμε.
Η ζωη ειναι μικρη... Θα κρατησω το αγχος και το στρες για το 10ωρο στο γραφειο ισως και για καμια ωρα μετα - την απαραιτητη αναρωση- τις υπολοιπες ωρες της μικρης αυτης ζωης θα τηε περασω με λιγους καλους φιλους και... οτι εχω κρατησει για μενα.
Λέτε να το πετύχω ? Αφηστε τα αστερια και τις ερωτησεις, οσο για τον Καβαφη, θελει παρεα και κρασι... γι αυτο σας λεω, φιλους και θετικη ενεργεια ειναι οι απαντησεις τωρα για της ερωτησεις ε τα παμε.
# posted by : 7/4/05 10:04 PM
: 7/4/05 10:04 PM
Συμπέρασμα #1:
- Κρατάω την Πορεία...
- Φωνάζω τους Φίλους...
- Σερβίρω το Κρασί.....
Καλώς τους κι απόψε!
Ελάτε να χορέψουμε...
Βαρμπουνόσκονη!
Post a Comment
- Κρατάω την Πορεία...
- Φωνάζω τους Φίλους...
- Σερβίρω το Κρασί.....
Καλώς τους κι απόψε!
Ελάτε να χορέψουμε...
Βαρμπουνόσκονη!
# posted by : 9/4/05 12:05 PM
: 9/4/05 12:05 PM<< Home
